Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

09/12/2012


Κι ίσως ο κόσμος πια να μην καταλαβαίνει, ίσως να μην καταλαβαίνεις ούτε εσύ. Εσύ που νόμιζες πως οι άνθρωποι αλλάζουν μα δεν μπορείς να δεις καλά καλά μπροστά σου , στραβωμένος απο μια επιθυμία απωθημένο, από την επιθυμία να σ' επιθυμούν.
Κι αν σε βολεύει αγάπη μου, βρίσε τις καταστάσεις. Κι αν δεν τ' αντέχεις φύγε, αφού πάλι εδώ θα γυρίσεις, δεν έχεις που να πας. Εκεί που θαρρείς πως σε περιμένουν είσαι ξένος. Κάποιον άλλον περιμένουν, αγάπη. Και θα χτυπάς και θα σ'ανοίγουν και πάλι θα φεύγεις, δε θα τ'αντέχεις, εδώ θα γυρνάς.
Δε με πειράζει να 'μαι το λιμάνι σου αφού κι εσύ θα είσαι το δικό μου.
Γρήγορα θ' ανταμώσουμε αγάπη μου. Κει πάλι πίσω απ'την πλατεία Αργεντινής.

Ναταλία Κ.

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

25/11

Είναι που μπαίνεις στο δωμάτιο κι ο αέρας ηλεκτρίζεται.
Ο χώρος γύρω σου αλλάζει χρώμα, φόρμα, μυρωδιά.Οι θόρυβοι γύρω σου ηχούν πιο απαλοί.
Οι τοίχοι γίνονται μαλακοί (για να μην σε πονέσουν) και γεροί για να ακουμπήσεις πάνω τους. Το βλέμμα άθελα κολλάει πάνω σου. Είναι όμορφο για τα μάτια να σε κοιτούν. Τα αυτιά χαίρονται να ακούν τη φωνή σου.

~Κάτι κουβαλάς κι εσύ. Κάτι σου λείπει. Κάτι φοβάσαι, μάλλον θυμάσαι.~

Τα χέρια μου παγώνουν. Ποιός είσαι; Τι θέλεις πια; Ποιός είσαι; Με κοιτάς και μετά φεύγεις. Μου μιλάς, γελάς λιγάκι με μια σκέψη που δεν θα μάθω, με κοιτάς με επιμονή. Με το τσιγάρο στο χέρι και τους ώμους λιγάκι σηκωμένους,πάλι φεύγεις.


Φεύγεις και χάνεσαι.
Φεύγεις και χάνεσαι και τα μάτια δε θέλουν να δουν τίποτε άλλο πια.

Ναταλία Κ.

26/11/2012

Ίσως είναι που μπαίνεις στο δωμάτιο κι ο αέρας ηλεκτρίζεται~

Ναταλία Κ.

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Προεπιλογικά

Άφησα ένα κομμάτι του εαυτού μου όταν με άφησες χωρίσαμε. Ξέρω πως δε θα γυρίσεις, μα ακόμα περιμένω αυτό το κομμάτι να γυρίσει. Και μέχρι τότε είμαι σαν σε αίθουσα αναμονής και δυσκολεύομαι να προχωρήσω, μα ούτε και να γυρίσω πίσω μπορώ. Γιατί αν δεν είμαι ολόκληρη δεν μπορώ να πάω πουθενά. Κι αν γυρίσω πίσω εσύ δεν θα είσαι εκεί, άρα δεν έχει νόημα.

Ίσως όμως αν δοκιμάσω να πάω παρακάτω, να βρω το χαμένο κομμάτι κάπου στην πορεία. Το κομμάτι του εαυτού μου που τόσο μ'άρεσε.
Λες;

Ναταλία Κ.