Κυριακή, 3 Απριλίου 2011

Έδωσες και
μετά ξόφλησες.
Συμβαίνει κι αυτό.
Σκορπισμένος μέσα μου
κι ακούω στη φωνή μου παράπονα.
Μια νύχτα αρκεί για να υπάρχεις
και σ όλη μου τη ζωή με επεισες πως
εγώ έχω το πρόβλημα και να το λύσω μόνη μου.
Έφυγα. Καληνύχτα!
Και στο κάτω κάτω σταμάτα επιτέλους!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου