Πέμπτη, 16 Ιουνίου 2011

Γιατί...



Δεν είναι η σχέση μας, εφόσον δεν ήταν δυνατή.
Δεν είναι οι κοινές στιγμές, ήταν λίγες μονάχα.
Δεν είσαι καν εσύ, ίσως κι εσύ να ήσουν λίγος.

Είναι το σύντομο του μεταξύ μας.
Είναι το μυστήριο που σε περιβάλλει, που θα καθορίζει όσα θα αναζητώ στο μέλλον.
Ο κάθε επόμενος θα έχει κάτι από σένα να θυμίζει.
 Όχι επειδή το άξιζες. μα επειδή εγώ σε έκανα να αξίζεις.
Επειδή δε θέλησα να σε απομυθοποιήσω.
Επειδή ήμουν έτοιμη να σ' ερωτευτώ τυφλά, όποιος κι αν ήσουν.

Για να μπορώ στο μέλλον να αναπωλώ τις στιγμές που δε ζήσαμε, τους καβγάδες που δεν είχαμε, τις νύχτες που δε μοιραστήκαμε. Και να σε θυμάμαι με αγάπη και παράπονο.

Ναταλία Κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου